“Ailədə 3 qardaş, 2 bacı olmuşuq. Aramızda heç vaxt söz-söhbət olmayıb. Can deyib, can eşitmişik. Nisə bacım xora, studiyaya gedəndə onu geyindirib, yola salırdım. Heç zaman sözümdən küsməyib, inciməyib, dalaşmamışıq. O xəstələnəndə özümü çox pis hiss elədim. Özümə yer tapa bilmirdim. O da həmçinin… Mən və qardaşlarımız dara düşəndə Nisə bacımız hər zaman başımızın üzərində olub. İndi də qardaşlarımın övladlarını hamısını ətrafına toplayır. O istəyir ki, hamı onun ətrafında olsun, uzağa getməsinlər”.
Olay.az xəbər verir ki, bu sözləri Xalq artisti Nisə Qasımovanın bacısı Kövsər xanım “Afaqla 10lar” verilişinə müsahibəsində deyib.
Sənətçinin bacısı Qasımova ilə bağlı fikirlərini bu sözlərlə ifadə edib:
“Onun ən böyük arzusu oxumaq idi. O deyirdi ki, mən oxuyub, müğənni olacağam. Düzdür, sərtdir… Baxır amma harada sərtdir. Onun qəlbi, ürəyi çox təmizdir. Mən ondan yaşca böyüyəm. Amma elə hallar olur ki, baxıb görürəm ki, o, məndən böyükdür. İllər əvvəl onun çıxışlarını efirdən kəsirdilər. Bu hallar çox olurdu. Bu elə bir problem idi ki, onun şəxsən özünə aid idi. Biz də əlbəttə ki, baxım heyifslənirdik. Özü də heyifslənirdi. Deyirdi ki, nə edim…”
Müğənninin bacısı bildirib ki, qardaşlarının övladlarına Nisə özü baxıb:
“Bacım çox istiqanlı idi. Əvvəl atamız, sonra kiçik qardaşımız, daha sonra ortancıl qardaşımız dünyasını dəyişdi. Bacım bu hadisələrdən çox əziyyət çəkdi. Çox… Qardaşımızın övladlarını Nisə bacım özü böyüdüb. Nisə bacımın iki nəvəsi var – biri polisdir, kiçik isə universitetdə təhsil alır. Birinin 24, digərinin isə 19 yaşı var. Çox gözəl gəlini var. Nisə bacım deyir ki, onu gəlin deyil, qızım bilirəm”.
O bildirib ki, ataları Nisəni öz adı ilə deyil, “Nisqa mama” deyə çağırıb:
“Nisə bacımı zamanında istəyəni çox olub. Birində səhv görürdüsə, ondan uzaqlaşırdı. Ona görə də o heç kimi istəmirdi. Hamımız evdə ona “Nisqa mama” deyirik. Mən atamın anasının adını daşıyıram, o isə anamın anasının. Atam bizi adımızla çağırmayıb. Ona “Nisqa mama” – yəni qayınanasının xətrinə görə, mənə isə “Kövsər ana” deyirdi”.
