Gənclərin bəlasına çevrilən “Cavanlaşan Narkomaniya” və “Sağlam Həyat” mövzularını ön plana çəkmək məqsədilə Ağa Mehdiyev 31 dekabrda Biləcəri qəsəbəsindən Qubaya doğru 170 km-lik məsafəni piyada getmək üçün yola çıxmışdır.
Bu çətin səyahət barədə ətraflı öyrənmək üçün səyyahın özünə müraciət etdik.
Ağa Mehdiyev qısa olaraq özünü oxucularımıza necə tanıdardı?
- Ağa Mehdiyev, 13 avqust 1992-ci ildə Bakı şəhərində anadan olmuşam. Jurnalistika ixtisasında təhsil almışam, eyni zamanda fərqli universitetlərdə qısa müddətli proqramlar bitirmişəm. Finlandiyada Helsinki, Almaniyada Bremen Universitetlərində və Moskva Biznes məktəbində Media və Biznes yönümlü proqramlar bitirmişəm.
Ətrafınızda baş verən hansı hadisə sizin bu səyahətə start verməyinizə səbəb oldu?
- Cəmiyyətimizdə narkotik vasitələrdən istifadə edən insanlar həddən artıq çoxdur. Və qarşılaşdığımız bu və digər amillər belə bir qərar qəbul etməyimə səbəb olub.
Yolda ən çox nələr sizə çətinlik yaşatdı?
- Yolda ən böyük çətinliyim ayaqqabılarım və yüküm oldu. Ayaqqabılarım ayağımı döydü, bu çətinliklər yaratdı. Ağır yüküm var idi, ancaq daha sonra onu başqa yerə qoydum.
Kömək edənlər arasında tanıdıqlarınız daha çox idi yoxsa təsadüfi qarşılaşdıqlarınız?
- Kömək edənlərin arasında həm tanıdıqlarım, həm də tanımadığım insanlar var idi. Kontur yollayan var idi, halımı soruşanlar olurdu. Hamısının da niyyəti səmimi idi. Biz nə əldə etmişiksə, onlarla birgə əldə etmişik.
Səyahət boyu ən yadda qalan hadisə nə oldu?
- Hava dəhşət soyuq və küləkli idi. Beşbarmaq yoluna 5 km qalardı. Oğlunu həmin an Rusiyaya yola salan 71 yaşlı içkili kişi ilə rastlaşdım. Əhvalatımı danışandan sonra, o, gecə üçün qalmağa yerimin olmadığını başa düşdü və dedi: “Bala mən rahat ola bilmərəm sən bayırda bu soyuqda qalasan, həm də sən qonaqsan biz tərəflərə”. Onun sadə, 1 nəfərlik yerinə getdik. Daha sonra mənə qayıdacağını söyləyərək, harasa getdi. Təxminən saat 09:00 radələrində gəldi. Belə başa düşdüm ki, o, maşında yatıb öz yerini mənə vermişdi. Baxın dostlar, bu cür təcrübələr insana bir başqa təsəvvür verir və insanları yaxından tanımağa imkan yaradır. Fərrux dayı, sizi unutmayacam.
Səyahətiniz zamanı ən çox sevindiyiniz və təəssüfləndiyiniz anlar?
- Sevindiyim an yolda itlə tanış olmağım oldu, ən kədərli anım isə onu Şabran rayonu ərazisində itirməyim idi. Təxminən 100 kilometr yolu mənimlə getdi.
Layihəniz ölkədə gənc narkomaniya ilə mübarizəyə necə kömək etməlidir?
- Bu cür əməllərdə məqsəd insanları daha çox düşündürməkdir, problemlərin həllinə daha fərqli yanaşmağı təmin etməkdən ibarətdir.
Bu təşəbbüsünüzə QHT və ya dövlət təşkilatlarından öz dəstəyini göstərənlər oldu?
- Bu təşəbbüslə bağlı heç bir mövqe görməmişəm, yəqin məlumatları yoxdur.
Azərbaycan və Avropa səfərinizin arasında hansı fərqləri hiss etdiniz?
- Avropa təcrübəsi yaxşı idi, ancaq Azərbaycan insanları daha mehriban və istiqanlı idilər.
Fikrinizcə siz məqsədinizə çata bildiniz?
- Xeyli sayda dostluqlar və münasibətlər yarandı, bunu artıq yaxşı nəticə hesab edirəm.
Növbəti piyada səfəriniz hara olacaq?