2020-ci ilin 27 sentyabr günü bütün Azərbaycan səhəri bir xəbərlə açdı:müharibə başlayıb. Bu, 30 illik həsrətin, 30 illik nisgilin sonu idi. Artıq ürəklərdə getdikcə solmaya başlayan ümid elə müharibənin ilk günü yenidən cücərməyə başladı. Hərbi əməliyyatların ilk günü Azərbaycan Ordusu 5 yaşayış məntəqəsini düşmən işğalından azad etdi.
Artıq bütün Azərbaycan bir ağızdan deyirdi, biz qayıdırıq! İlahi, bu 44 gün ərzində biz nələr görmədik! 10 milyon xalqın bir yumruq kimi vahid məqsəd uğrunda birləşməyini görməkdən gözəl nə ola bilər ki? Görəsən, dünyada müharibəyə, döyüşə toy-bayramla, sevinə-sevinə, gülə-gülə, zarafatlaşa-zarafatlaşa yollanan ikinci bir millət varmı?
Səfərbərlik idarələrinin qarşısında gecədən növbəyə duran kim, könüllü ordu sıralarına qoşulmaq istəyən kim... Onlar arasında 18 yaşlı gənc də vardı, 55-60 yaşlı ahıl kişilər də! Bir millətin Ulu olduğunu, mərd olduğunu göstərən başqa bir mənzərə varmı? İlahi, bu 44 gün ərzində 10 milyonluq xalq nə qədər qəhrəmanlıq dastanı yarada bilərdi ki? Küçələrdən keçən əsgər daşıyan yük maşınlarının ardınca qaçıb su, yemək verən kim, cəhbədəki əsgərlər üçün isti əşyalar toplayıb məntəqələrə daşıyan kim, həyətindəki dananı, quzunu kəsib kabab çəkərək çörəyin arasına büküb maşınlara çatmağa çalışan kim, əlindəki meyvə qutusu ilə yük maşınına tullanan kim...
Varmı dünyada tayı-bərabəri bu millətin? Varmı dünyada bir yumruq kimi birləşən başqa xalq? Cəbhədən hər gün xəbərlər gəlirdi. Şəhidlərimiz olurdu. Üçrəngli bayrağa bükülü tabutlar təkcə öz evlərinə, ünvanlarına yox, 10 milyonun ünvanına gəlirdi.
Şəhid dəfnlərində minlərə insanın iştirakı, qızğın şüarlar, bir gecədə saçı ağaran şəhid anaları, bir gecədə beli bükülən şəhid ataları... Amma mərdi-mərdanə durdu bu valideynlər. Vətən sağ olsun dedi bu valideynlər. Varmı tayı-bərabəri bu insanların dünyada? Cəbhədən hər gün Qələbə xəbərləri gəlirdi. Hər azad edilən əraziyə görə bir gözü sevinən 10 milyonun hər şəhid xəbərinə görə bir gözündən yaş gəlirdi. Varmı dünyada belə bir millət? Bir gözü sevincdən, bir gözü kədərdən ağlasın? İlahi, bu 44 gün ərzində bu xalq necə imtahanlardan, sınaqlardan keçdi?
Bu 44 gün ərzində bu xalq bütün imtahanlardan, sınaqlardan üzüağ çıxdı. Varmı dünyada son 100-150 ildə işğal altında olan torpağını azad edən dövlət? Varmı dünyada Ordusuna, Ali Baş Komandanına bu qədər bağlı bir millət? İlahi, bu 44 gün ərzində biz necə qəhrəman, igid insanlar gördük. Bərdə, Tərtər, Gəncə atəşə tutuldu. Bir nəfər yerini, yurdunu tərk etdimi? Bir nəfər şikayət etdimi?
Varmı dünyada elə bir insan ki, evinə düşən raketdən sonra televiziyaya “biz qorxmuruq, naoborot qızışırıq” desin? Varmı dünyada elə bir ölkə ki, atılan raket zərbəsindən yaralanan körpənin alnından axan qanın altından cəsur baxışlarla baxsın, baxışlarında bir qram da qorxu olmasın? İlahi, bu 44 gündə nələr gördük, nələr yaşadıq. Arxa cəbhədə nələr gördük! Rusdilli, ingilisdilli təbəqənin sosial şəbəkələrdə gecə-gündüz demədən Azərbaycanın haqq səsini dünyaya cər çəkdiyini gördük! Ayrı vaxt bir-biri ilə sosial şəbəkədə didişən azərbaycandilli, rusdilli seqmentin necə vahid yumruğa çevrildiyini gördük! Azərbaycanın hər yerindən, hər kəndindən, hər evindən axan dəstəyi gördük! Həkimlərin sutkalarla yatmayıb əməliyyat otaqlarından çıxmadığını gördük! Vətən üçün canından keçən tibb işçilərini gördük! Biz nələr görmədik ki? Biz Şuşada, Cəbrayılda, Zəngilanda, Fizulidə, Ağdamda, Qubadlıda və digər ərazilərdə dalğalanan Azərbaycan bayrağını gördük! Qürurlandıq, ağladıq, sevindik, bir-birimizi təbrik etdik.
Yaşadıqlarımızı bir yuxu sandıq! Biz nur üzlü şəhidlər gördük. Biz Xudayarın yanğılı səsini eşitdik. Ucaboylu, enlikürək igid oğlanların ölümə qorxusuz baxdığını gördük! Mehrabın iri, yaşıl gözlərini, xoş təbəssümünü gördük! Bir-biri ilə zarafatlaşan, qan-qadağanın içində yumor hissini itirməyən oğullar gördük! Uçuq evdə piano başında əsər ifa edən əsgər gördük! Sahibsiz qalan itə, pişiyə, ev heyvanına qayğı göstərən hərbçi gördük! Biz nə igidlər, nə oğullar gördük!
Dinindən, təriqətindən, milliyətindən, etnik kimliyindən, sosial statusundan, cinsindən, işindən, pulundan, varından, dövlətindən asılı olmayaraq bir amal uğrunda birləşən Xalqı gördük! Bu xalqı birləşdirən amalın adı Vətəndir! Bu günləri, bu hissləri, bu anları bizə yaşadan Ali Baş Komandana, Azərbaycan Ordusuna, Şəhidlərimizə, Qazilərimizə və Azərbaycan Xalqına dərin ehtiramla!
Hikmət Həsənov
Mənbə: insanoid.com
