III Aleksandrın tacqoyma mərasimində iştirak etmək üçün Zaqafqaziya müsəlmanları tərəfindən Hacı Zeynalabdin Tağıyev Peterburqa nümayəndə göndərilmişdi. Mərasimdə çar sovetinin sədri gələnləri bir-bir çara təqdim edirdi. Hacı Zeynalabdin müsəlman libasında çara yaxınlaşanda sədr elə bilir ki, Tağıyev başa düşmür və rus dilində deyir: “Bu, vəhşi xalqın nümayəndəsidir”. Tağıyev isə ona həmin dildə cavab verir: “Mənim xalqım vəhşi deyil, o, çoxəsrlik zəngin tarixə malikdir”.
Hacı Zeynalabdin bir gün Parapetin yanından keçəndə görür ki, bir neçə aktyor, xanəndə restoranın qabağında söhbət edirlər. Salamlaşıb, niyə yığışdıqlarını soruşur. Onların əvəzinə restoran sahibi cavab verir: “Hacı, uşaqlar nahar etmək istəyirlər, amma pulları yoxdur”. Hacı gülümsəyir: “Uşaqları mənim hesabıma yedirt”. Üç gündən sonra Hacı ordan keçəndə qapı ağzında dayanmış restoran sahibindən xəbər alır: “O uşaqların hesabını niyə göndərməmisən?”. Restoran sahibi deyir: “Hələ qurtarmayıblar, yeyib-içirlər”.
Bir gün Bakı varlıları Hacıya şikayət edirlər ki, şəhərdə ermənilər mülk tikdirirlər. Hacı deyir: “Qoy tiksinlər, qabağını almaq lazım deyil. Yeri düşəndə, mən özüm də onlara kömək edərəm. Mülk yerdə qalacaq, heç kəs gedəndə bunları apara bilməyəcək. Aramyanı görmədiz, şahanə saray tikdirdi, özü getdi, mülk qaldı, xanəndə Seyidə qismət oldu”.
Hacı bənna olanda Murad adında usta ona mehribanlıq göstərir və kömək edirdi. Hacı varlanandan sonra Murad ona rast gəlir və deyir: “Camaat danışır ki, Tağıyev birdən-birə alış-verişdə 50.000 manat qazanıb, axı bu necə olur?” Hacı deyir: “On gündən sonra Parisə yola düşürəm, səni özümlə aparacam”. Parisdə Hacı “Luvr” mehmanxanasında işləyən xidmətçilərə bir dəst libas, ayaqqabı və baş geyimi bağışlayır. O, Parisdə varlı insan kimi tanınır. Bir axşam üç nəfər gəlib xahiş edir ki: “Hacı, sabah keçirilən hərraca gəlməyin, Parisdən gedin, şəxsi hesabınıza 100.000 manat pulu keçirəcəyik. Sizin təkcə adınız hərracda bizim işləri alt-üst edər”. Hacı razılaşır, banka keçirilən pulun sənədlərini alıb, Murada deyir: “Gördün, birdən-birə yüz min manatı necə qazandım? Atalar boş yerə deməyib ki, pulu pul qazanar, igid oğul palçıq tapdalayar”.
