XIX əsrin əvvəllərində qaladan ibarət olan Bakı şəhəri ətraf kənd quyularının suyu ilə təmin olunurdu. Bu, şəhərin ərazisinin genişlənməsi və əhalinin artması şəraitində tələbatı ödəmirdi.
Yazıçı Yevgeni Voiskunski “Suyun çətin yolu” əsərində qeyd edirdi: “Qədimdən burada kəhrizlər - yeraltı keçidlərlə birləşən quyular sistemi mövcud olub. Əsrlər boyu kəhrizdən, dəvənin belə üz döndərdiyi palçıqlı şor su götürülüb”. [Евгений Войскунский. “Трудный путь воды”// Журнал "Вокруг света" (декабрь 1971г.)]
Şəhər Kür və Volqa çaylarından barjalarla gətirilən bahalı sudan da istifadə edirdi.
XIX əsrin sonlarında Bakının iri sənaye mərkəzinə çevrilməsi ilə əlaqədar su təchizatı problemi daha da kəskinləşdi. Şəhərdə vəba, difteriya, skarlatina, qarın yatalağı və tif xəstəliyinə yoluxma halları artırdı.
Bakı şəhərinə ölkənin bir neçə yerindən su kəməri çəkmək təklifləri olsa da, onlar çox xərc tələb etdikləri üçün qəbul olunmamışdı.
Su qıtlığı səbəbindən şəhər rəhbərliyi əhalini müvəqqəti olaraq, duzsuz su ilə təmin etmək qərarına gəlir. 1893-cü il avqustun 6-da Bakı Dok Tərəfdaşlığı tərəfindən inşa edilən şirinləşdirici qurğu işə başladı. Lakin sonra qurğunun keyfiyyətsiz olması məlum oldu. Bu səbəbdən sudan yalnız texniki məqsədlər üçün istifadə olunurdu. [https://azerhistory.com/?p=10727]
1899-cu ildə Hacı Zeynalabdin Tağıyev Bakı şəhərinin su çatışmazlığını həll etmək üçün Azərbaycana ingilis mühəndisi Vilyam Lindleyi dəvət etmişdi. Su təchizatı mənbələrinin ilkin tədqiqi nəticəsində Lindley yeraltı və bulaq sularının tədqiqatlarının aparılmasının zəruri olduğunu iddia edirdi. Lakin Dumanın bəzi nümayəndələri buna qarşı çıxırdılar. Onlar Kür-Samur çaylarından su kəmərləri çəkdirməyin tərəfdarı idilər.
1902-ci ildə Dumanın fövqəladə iclasında yeraltı suların tədqiqi məsələsi müsbət həll olundu. Mənbələrin yerləşdiyi Xudat-Xaçmaz bölgəsində işlərin başlanması üçün şəhər büdcəsindən vəsait ayrıldı.
Bu işlər 1917-ci ildə Şollar-Bakı su kəmərinin istismara verilməsi ilə nəticələndi. [Cabbarov F. Məmmədov M. Şollar Bakı su kəmərinin tarixindən. Bakı-2016]
