Demək olar ki, hər gün Gəncədən Qarabağa uçurduq. Biz gündə 5-7 dəfə Xocalının üzərindən uçurduq. Mən bu sahəni çox yaxşı bilirdim…
1992-ci il fevralın 26-da səhər biz Xankəndi yaxınlığından qayıdırdıq. Gözümüz qarşısında açılan mənzərə bizi dəhşətə gətirdi. Əvvəlcə düşündük ki, qarşımızda böyük sahəyə kimsə çoxlu paltar səpələyib. Biz təxmini 700-800 metr yüksəklikdə uçurduq. Mən enmək qərarına gəldim... 500 metr yüksəklikdən anladıq ki, bunlar insan meyitləridir…150-200 metrlik yüksəkliyə enərək hələ sağ olan insanları qətlə yetirən şəxsləri gördük. Bu insanlar hələ sağ idilər. Mən buna şahidlik edə bilərəm. Hərbi formada, avtomatlı, saqqallı kişilər gəzərək həmin meyitləri çevirirdilər. Bizi gördükdə atəş açmağa başladılar. Biz manevr edərək yayındıq…
Hərbi hissəyə eniş edəndə sarsıntıdan danışa bilmirdik…Dərhal hərbi hissə komandirinə məlumat verdik. Müvafiq məlumat Bakıya ötürüldü…
Axşam saatlarında Azərbaycan prezidentinin nümayəndəsi təyyarə ilə gəlib bizdən xahiş etdi ki, onu və bir qrup jurnalisti dinc əhalinin qətliam edildiyi yerə aparaq. Komandanlıq icazə verdi və biz Ağdama uçduq, orada Çingiz Mustafayevin çəkiliş qrupu və bir neçə başqa xarici müxbir götürüldü…Biz həmin yamaca uçduq.
Mən elə də uğurlu eniş etmədim. Helikopterin göyərtəsində qırmızı xaç təsvir edilsə də, biz dərhal atəşə tutulduq. Dedim ki, hamını meydançaya endirəcəm və havaya qalxacam, çünki otursam məni vuracaqlar.
Müəyyən hündürlüyə qalxdım və birdən Xocalıdan bir neçə avtomobilin bizim tərəfə tələsdiyini gördüm. Dərhal meydançaya oturdum və hamını tələsdirməyə başladım... Ağdamdan bir polis kapitanı bizimlə gəlmişdi. Onun qucağında bir körpə ilə gəldiyini gördük. O, öz oğlunu, daha doğrusu, körpəsinin cansız bədənini tapmışdı. O mənzərə bu gün də gözümün önündədir. Corab, gödəkçə, dağıdılmış baş, döş qəfəsində çoxlu güllə dəlikləri…Uşağın cəsədini ondan alıb helikopterə qoydular. Özü isə yerindən tərpənmədi. Onu gödəkçəsindən yapışaraq içəri sürüdülər və biz havaya qalxdıq…
Mən vəziyyəti olduğu kimi təsvir edirəm. Heç nəyi artırıb azaltmıram. Bir hərbçi kimi hərbçinin hərbçi ilə döyüşməsinə alışmışam. Dünyanın heç bir ordusu dinc əhali ilə döyüşmür.
