Ümmügülsüm Əbdüləziz qızı Rəsulzadə (Sadıqzadə) 1900-cu ildə Novxanı kəndində, dəmirçi ailəsində anadan olub. O, Məmməd Əmin Rəsulzadənin əmisi qızı, şair Seyyid Hüseynin həyat yoldaşı olub.
Ümmügülsüm 9 yaşından şeir yazmağa başlayır, “İqbal”, “Yeni iqbal”, “Açıq söz”, “Qurtuluş”, “Dirilik”, “Məktəb”, “Qardaş köməyi”, “Azərbaycan” və s. qəzet və jurnallarda şeirləri, hekayələri ilə çıxış edir. 1915-ci ildə şairənin “Qurtuluş” jurnalında “Solğun çiçək” hekayəsi nəşr olunur. Bu hekayə ilə o, ilk azərbaycanlı nasir qadın adını qazanır. Hekayə “Qurtuluş” jurnalında təşkil olunan müsabiqədə ilk yerlərdən birini tutur. [Hüseynzadə A. İstiqlal şairi Ümmügülsüm. Bakı-2005]
1918-1920-ci illər Ümmügülsüm yaradıcılığının ən məhsuldar dövrü hesab edilir. O, şeirlərində xalqın milli istiqlala qovuşmasını tərənnüm edib. O, AXC-nin yaranmasına “Türk Ordusuna”, “Ey Türk oğlu”, “Çəkil, dəf ol”, “Əsgər anasına”, “Dərdli nəğmə”, “Yurdumuzun qəhrəmanlığına”, “Yollarını bəklədim” adlı şeirlər həsr etmişdir. 1920-ci ildə Cümhuriyyətin devrilməsi ilə ələqədar yazdığı "Hicran" və “Bayrağım enərkən” şeirləri Azərbaycan ədəbiyyatında bolşevik işğalı barədə yazılmış ilk şeirlərdəndir.
Onun 200-dən artıq şeiri və 1 poeması günümüzə qədər gəlib çatmışdır. [http://www.anl.az/down/meqale/xalqqazeti/2016/dekabr/519060.htm]
1937-ci ildə Ümmügülsüm həbs edilir və Bayıl həbsxanasına salınır. Burada o, Əhməd Cavadın həyat yoldaşı Şükriyyə ilə bir kamerada ağır şəraitdə qalır. Bir müddət sonra Ümmügülsüm 8 il həbs cəzasına məhkum edilərək, 1938-ci ildə Temlaq əmək islah düşərgəsinə göndərilir. Düşərgədə o, tikişçi işləyir.
1943-cü ildə Ümmügülsüm SSRİ Xalq Daxili İşlər Komissarlığına ərizə ilə müraciət edərək azadlığa buraхılmasını хahiş edir. Onun azad olunması üçün məsələyə yalnız 1944-cü ilin aprel ayında qərar verilir.
Azad olunandan sonra şairə Bakıya gəlir, lakin 20 gün sonra onun burada yaşamasına qadağa qoyulur və o, Şamaхıya köçməyi qərara alır. [https://kulis.az/xeber/tarix/Cavid-ona-elci-gldi-rini-gulllyib-Xzr-atdilar-oz-qbri-57-il-sonra-tapildi-colorredRsulzadnin-baldizi-Azrbaycanin-ilk-yazici-qadini...color-37667]
Ümmügülsüm Sadıqzadə 17 sentyabr 1944-cü ildə Şamaxıda bir neçə ay yaşadıqdan sonra qızı Qumralın qollarında vəfat edib. Sadıqzadəni qonşular Şamaxı qəbiristanlığında dəfn ediblər.
