Əlisəttar Atakişiyev 25 dekabr 1906-cı ildə Bakıda anadan olub. Atakişiyev özü haqqında belə danışırdı: “8 yaşım olanda valideynlərimi itirdim, qardaşımın öhdəsinə düşdüm. O, mənə həm ata, həm də ana oldu”. [https://kulis.az/news/6651]
1926-cı ildə 20 yaşlı Əlisəttar Moskvaya gedib, orada jurnallarda rəssam kimi çalışıb. Moskvada SSRİ Xalq Komissarları Sovetində tərcüməçi işləyib, eyni zamanda Moskva Ali Rəssamlıq İnstitutuna daxil olub. Lakin sonralar o, Ümumittifaq Dövlət Kinematoqrafiya İnstitutunu operatorluq ixtisası üzrə bitirib. 30 yaşlı kinooperatorun təyinatını “Mosfilm”ə verirlər və o, Moskvada qalır. [Azərbaycan Sovet Ensiklopediyası. I cild. Bakı-1986]
Buna baxmayaraq, Əlisəttar tez-tez Bakıya gəlib, filmlərdə rejissor assistenti, ikinci operator kimi çalışıb. O, 1945-ci ildə “Arşın mal alan” filminin çəkilişində quruluşçu operator kimi fəaliyyət göstərib. 1950-ci illərdə Tallinə səfər edən Atakişiyev “Axşam düşəndə” filminin operatoru olur. Bu əsər eston kinematoqrafiya tarixində ilk rəngli film olub. [Aydın Kazımzadə. Əbədi ölməzlik zirvəsi. Bakı-2006]
1956-cı ildə “O olmasın, bu olsun” filmi çəkilən zaman rejissor Hüseyn Seyidzadə Əlisəttarı Bakıya dəvət edir və o, Bakıya köçür. Bu film ona şöhrət qazandırır.
Azərbaycanda nağıl filmlərinin yaradıcısı da Əlisəttar Atakişiyev olub. Onların sırasında “Bir qalanın sirri”, “Sehirli xalat”, “Qərib cinlər diyarında” kimi filmləri qeyd etmək olar. Rejissor uşaq filmlərində bir çox yeniliklər yaratmışdır. “Sehirli xalat”dakı Ay səhnəsi SSRİ-nin ən gözəl film səhnələrindən biri hesab olunurdu. Filmdəki planşet, video çəkilişi o zamanlar üçün möcüzə sayılırdı. [https://kulis.az/news/6651]
Əlisəttar Atakişiyev “Bir qalanın sirri” filminin çəkilişindən sonra “rüşvət” ittihamı ilə ikiillik həbs olunur. Qara Qarayev başda olmaqla bir qrup Azərbaycan və rus incəsənət xadimləri SSR Ali Məhkəməsinə müraciət etsələr də, xeyri olmur.
Həbsdən sonra Əlisəttar Atakişiyev yazdığı “İbrahimin sərgüzəştləri”ni ekranlaşdırmaq istəyir. Bakıda və Moskvada ssenarini geri qaytarandan sonra “Tacikistan” kinostudiyasının direktoru Atakişiyevi Tacikistana dəvət edir. O, ssenarini oxuyur və şərt qoyur: ssenaridəki Azərbaycan adları dəyişilməli, Azərbaycan nağılı tacik nağılı olmalıdır. Razı olsaydı, filmin həm ssenari müəllifi, həm də quruluşçu rejissoru Əlisəttar olardı. Atakişiyevin pula ehtiyacı olmağına baxmayaraq, o, bununla razılaşmayıb. [Aydın Kazımzadə. Əbədi ölməzlik zirvəsi. Bakı-2006]
Atakişiyev son illərini Moskvada, qocalar evində keçirib. O, 7 noyabr 1990-cı ildə 84 yaşında vəfat edib və Moskvada dəfn olunub.
